Browsing Category Exhibitions

Exhibitions / News / Texts / Γενικά Άρθρα

Kendell Geers, Incarnations at BOZAR

IncarNations is the result of an encounter and stimulating collaboration with the Sindika Dokolo Collection. Under the aegis of artist-curator Kendell Geers, this project stands out for its striking singularity, while also pursuing, for the Centre for Fine Arts (BOZAR), the dialogue between traditional African Art and contemporary art.

What is African Art? Does it even exist? Or is it simply the projection of a Western concept, masking the cultural alterity of these objects? How might we renew their presentation and exhibition, while placing them within the context of contemporary Africa? All these questions are at work in IncarNations.

Sindika Dokolo and Kendell Geers have conceived a special project. Seeking to move beyond mere labels and categories, IncarNations constitutes a search, if not a quest, an attempt to develop an African perspective, both by resending centre stage to the primal spiritual dimension of the works of art and by instigating their dialogue with contemporary creations. To this end, they call upon the fascinating exploration and exposition of Léopold Sédar Senghor’s thought as analyzed by the Senegalese philosopher Souleymane Bachir Diagne, defining African Art as a veritable philosophy.

Paul Dujardin, CEO and artistic director of BOZAR,

Sophie Lauwers, exhibitions director of BOZAR.

Kendell Geers shares with the readers of Ex_posure his opening speech for IncarNations.

Continue reading …

Exhibitions / News

Ντικος Βυζαντιος, Ανεικονισμος και Παραστατικοτητα

Από τις 30 Ιουνίου μέχρι και τις 22 Σεπτεμβρίου, το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Ιδρύματος Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή στην Άνδρο παρουσιάζει ένα αναδρομικό αφιέρωμα στον Ντίκο Βυζάντιο. Ένας οφειλόμενος φόρος μνήμης στον διακεκριμένο ζωγράφο της διασποράς, ο οποίος επί μισό και πλέον αιώνα διέπρεψε στο εικαστικό καλλιτεχνικό προσκήνιο του Παρισιού.

Γιος του ζωγράφου Περικλή Βυζάντιου, ανατράφηκε σ’ένα οικογενειακό περιβάλλον το οποίο επηρέασε ποικιλοτρόπως (τις μετέπειτα επιλογές του) τους πνευματικούς και καλλιτεχνικούς του προσανατολισμούς. Σε ηλικία 16 ετών έγινε δεκτός στην ΑΣΚΤ.

Τον Δεκέμβριο του 1945, αναγκάστηκε στον εκπατρισμό προκειμένου να αποφύγει την δύνη του αδελφοκτόνου εμφυλιακού διχασμού. Ήταν ο νεότερος μεταξύ των διακοσίων Ελλήνων επιβατών του θρυλικού μεταγωγικού Ματαρόα που οι δυο φιλέλληνες του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών Octave Merlier και Roger Milliex με υποτροφία της γαλλικής κυβέρνησης του άνοιξαν τον δρόμο προς την ελευθερία της σκέψης. Continue reading …

Exhibitions / News

…καπου αλλου…

…κάπου αλλού…: Ομαδική έκθεση σύγχρονης τέχνης στο φεστιβάλ Μελιτζάzz Λεωνιδίου.

Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Μελιτζάzz 2019 o Πύργος Τσικαλιώτη, χτισμένος στο Λεωνίδιο το 1808, φιλοξενεί την ομαδική έκθεση έργων σύγχρονων καλλιτεχνών με τίτλο …κάπου αλλού… σε επιμέλεια του Δρ. Στρατή Πανταζή, με έργα τα οποία δημιουργήθηκαν για τον συγκεκριμένο χώρο.

Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν την Πέμπτη 4 Ιουλίου 2019 και ώρα 21:00.

Ο τίτλος του φετινού φεστιβάλ είναι MELITZAZZ 2019 BITTERSWEET και το θέμα του επικεντρώνεται στο γλυκόπικρο συναίσθημα που αφήνει ο αποχαιρετισμός και ο αποχωρισμός και που συντηρεί η ελπίδα της επιστροφής και της αντάμωσης. Στην ιστορία του Λεωνιδίου άνθρωποι έχουν βιώσει τον αποχωρισμό αφήνοντας πίσω τη ζωή τους, τον τόπο τους και τα αγαπημένα τους πρόσωπα να τους νοσταλγούν. Μετανάστευση, εμπόριο, πόλεμος, παντρειά, θάνατος αλλά και επιστροφή, αντάμωση, γέννηση είναι λόγοι που πλέκονται γύρω από το γλυκόπικρο συναίσθημα της ζωής. Λαμβάνοντας υπόψη την ιστορία και τον ρόλο του πύργου Τσικαλιώτη αλλά και των υπόλοιπων πυργόσπιτων και αρχοντικών της περιοχής, γίνεται εμφανές ότι η έννοια του αποχωρισμού είναι αδιάρρηκτα συνδεδεμένη με αυτόν. Μέσω της τρέχουσας έκθεσης …κάπου αλλού… διευρύνονται οι καλλιτεχνικοί προβληματισμοί, γεφυρώνοντας το χθες με το σήμερα.

Continue reading …

Exhibitions / News / Γενικά Άρθρα

Plus nine Athens

The industrial building on 18-20 Iera Odos currently used as a music venue, is situated within the geographical region of the ancient cemetery of Kerameikos (1100 BC – AD 500). Nine metres below the surface of the modern city and tons of backfills, excavations since 1863 have brought to light parts of inner Kerameikos (potters’ and residential quarters) and outer Kerameikos (cemetery and the Demósion Sema public graveyard).

The area of the exhibition building lies nine metres above the funerary monuments of prominent Athenians. It is located right above the ancient Hiera Hodos (Sacred Way) linking Athens with Eleusis where the Eleusinian Mysteries took place; on the west bank of the Eridanos river; west of the Dromos, a wide road leading the way to the Platonic Academy and the –later– Christian orthodox church of the Holy Trinity. It is all being now overshadowed by today’s Peiraios roadway and the adjacent buildings of the last century.

The exhibition will negotiate notions with clear references to antiquity yet liberated from an obsessive fixation on the ancient world. It will take into consideration every single metre of evolution and will speculate on all of the possible nine metres of history that will follow.

What may lie nine metres below our feet without us being able to discover it, could equate to a future reality nine metres above. The surfacing of a utopian condition brings forth the imaginary, but at the same time it flirts as a connection link with the idea of passage and transition. A dialogue emerges between realities and it is activated through a crack in spacetime, a crevice that [inter]connects the worlds in one breath.

The transformation of the urban habitat through literal and metaphorical backfills embodies ideas of [dis]semblance, voidance, disdain, corrosion of memory and the empowerment of an [inter]personal mythology and fiction as well as the fabrication of an in-progress identity. The repertoire of an everchanging political, religious and cultural condition is inscribed not only within the historical continuity of this locus but also within a flux of a conscious construction, deconstruction and conflict.

The choreography of the contemporary urban landscape redefines the architecture of life itself. It gives birth to a taxonomy of possibilities with human existence and its hypostasis as the protagonists, undergoing a constant battle with time and their very own selves.

Curator dr Kostas Prapoglou invites 16 contemporary artists from three generations to establish via their cross-disciplinary visual vocabulary (embracing installations, video, sculpture, painting and ceramics) a site and time specific relationship. They will discover in the ground and above the concrete floor themselves as well as the entire world and empower the viewers’ desire to dig with their eyes and build with their dreams.

participating artists: Lydia Andrioti, Manolis Baboussis, Despina Charitonidi, Evangelos Chatzis, Lydia Dambassina, Diohandi, Kleio Gizeli, Zoe Hatziyannaki, Yannis Kondaratos, James M. Lane, Despina Meimaroglou, Eusevia Michailidou, Evi Savvaidi, Nikos Tranos, Adonis Volanakis, Eleni Zouni.

Plus Nine Athens

__ exhibition opening: 20 June | 19.00 – 00.00
Exhibition duration: 20 June – 12 July 2019

__ opening hours:
Tuesday, Wednesday, Thursday, Friday: 14.00 – 20.00
Saturday, Sunday, Monday: closed

__ address: 18-20 Iera Odos, 104 35, Athens, Greece

Kerameikos metro station: 5 minutes
Thiseio train station: 10 minutes

Exhibitions / Interviews

Σεργης Χατζηαδαμος: Metamorphosis

Σέργης Χατζηαδάμος /Metamorphosis

Ένα πλούσιο φωτογραφικό αρχείο από το πρόσφατο παρελθόν της Πάφου, κατεστραμένο πια από τον χρόνο και την υγρασία, μεταμορφώνεται σε ένα μυσταγωγικό εικαστικό γεγονός στα χέρια του εικαστικού Σέργη Χατζηαδάμου στην έκθεση Metamorphosis σε επιμέλεια του Κώστα Πράπογλου.

Ο Σέργης Χατζηαδάμος μίλησε στο Ex_posure.


«Θέλω να ακούω τζιτζίκια μια βροχερή μέρα την άνοιξη».

                              Σέργης Χατζηαδάμος

Continue reading …

Exhibitions / Interviews

Jorge Méndez Blake, El Castillo / The Castle, 2007. Interview.

Interview: Jorge Méndez Blake, El Castillo / The Castle, 2007

The emblematic work The Castle by the Mexican artist Jorge Méndez Blake is currently on view in Athens, in Athens Concert Hall, at the exhibition After Babel curated by Anna Kafetsi. The exhibition is organized by Annex M focusing on Books/Readers/Writers to take place during Athens 2018 World Book Capital. It will last until May 18th 2019.

Having as a starting point The Castle  Jorge Méndez Blake shared some thoughts on this specific work and contemporary art in general in a short interview for Ex_posure.

Your work ‘The Castle’, (2007) is part of the group exhibition ‘After Babel’ currently presented in Athens and curated by Anna Kafetsi. ‘After Babel’ focuses on books, texts and libraries.             

 ‘The Castle’ is based on a book. What does this specific book mean to you?  

I chose this book because of two things: First the title, which refers to an architectural construction and is the only thing visible of the book, and second, the story, which is a typical Kafka´story in which an individual is fighting against a large system which he doesn’t understand and fails to recognize. In Kafka´stories the system always wins, always oppresses, always is intangible. Nevertheless, in the sculpture the meaning is more opened and the small book does make a change in the apparently solid structure, which becomes fragile with the book below.

If you were to talk to a children’s audience about you work, The Castle, what would you say?

Children are normally less complicated. They get contemporary art very fast and easy. I think if this work has a quality is that it is very direct, it doesn’t need much talking. Even if you don’t know Kafka, there’s a lecture of the overall effect. I don’t know what I would say, I would prefer to hear what children have to say about it.

Do you believe that contemporary art and words/texts are inseparably related?

Not at all. Only some works of contemporary art are text-based. There’s a misconception that contemporary art is complicated and conceptual, when it is not. But this idea is sometimes provoked by the same artists and curators which complicate things, trying to fill artificially a work with outside meanings, trying to fill a void. There’s a lot of classic painting and sculpture in contemporary art for example and it doesn’t need much explanation. But, as in classic art, the more you know about the artist and the stories that surrounds the work, the more interesting it should get. I believe that pieces of art have several layers that the viewer faces, and if the viewer has more information normally he is able to unveil more layers.

If you were to write a book what would the title and the content be? 

It would be a book of haikus.

Do you as an artist feel also a story teller? 

Yes, many times. Even though not all the works have a story, the ones that have one normally are the ones that are more appeling to me. In my work I like to be able to talk about specific works, but I try not to “explain” the works, only talk about the process and intentions, never about meanings.

What more is art capable to accomplish than words and books? 

A lot of things. Both things should be understood as different disciplines, even though they can be mixed or influenced each other. The energy of some moments in the history of literature cannot be duplicated in art, as the way art shows the world cannot be described with words.

Jorge Méndez Blake, El Castillo / The Castle, 2007


After Babelhttp://www.megaron.gr/default.asp?pid=5&la=1&evID=4467 

Exhibitions / Interviews


Συνέντευξη με την Κατερίνα Ζαχαροπούλου.

Μετά τη Βαβέλ είναι ο τίτλος της έκθεσης σύγχρονης τέχνης που παρουσιάζεται – έχοντας πάρει παράταση μέχρι τις 18 Μαΐου 2019 – αυτή τη στιγμή στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών σε επιμέλεια της Άννας Καφέτση. Πρόκειται για το δεύτερο μέρος της τριλογίας Η Άγραφη Βιβλιοθήκη με θέμα φυσικά τα βιβλία και τα κείμενα. Στην έκθεση παρουσιάζονται πάνω από εκατό έργα ζωγραφικής και γλυπτικής, εγκαταστάσεις, βιντεοεγκαταστάσεις, βιβλία καλλιτεχνών, ηχητικά και διαδικτυακά έργα, περφόμανς, από είκοσι πέντε σημαντικούς Έλληνες και ξένους καλλιτέχνες.

Σε έναν πολυεπίπεδο και πολυδιάστατο χώρο, που αξιοποιείται και αναδεικνύεται αριστοτεχνικά από την επιμελήτρια, η έκθεση παραπέμπει στο Σύμπαν (που άλλοι το λένε Βιβλιοθήκη) του Χόρχε Λουίς Μπόρχες. Τα έργα καταλαμβάνουν το δαιδαλώδες κτίριο του Μεγάρου Μουσικής, εισχωρούν σε κρυφούς μέχρι τώρα στο κοινό χώρους και καλούν τον επισκέπτη να τα ανακαλύψει σε μια σχεδόν μυστικιστική περιήγηση/αναζήτηση.

Η συμμετοχή μας στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα της έκθεσης, η επαφή μας με το κτίριο, τα έργα, τους καλλιτέχνες και κυρίως με το εννοιολογικό νήμα που τα συνδέει – το επιμελητικό concept δηλαδή, μέσα από τη ματιά της υπεύθυνης σχεδιασμού και υλοποίησης του εκπαιδευτικού προγράμματος, της Κατερίνας Ζαχαροπούλου, στάθηκε η αφορμή για μια ενδιαφέρουσα συζήτηση μαζί της. Μια συζήτηση που εστιάζει αφενός στον ουσιώδη ρόλο που ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα δύναται να παίξει σε μία έκθεση σύγχρονης τέχνης όσον αφορά στην επαφή του κοινού -ανεξαρτήτως ηλικίας- με τη συχνά δυσπρόσιτη και αινιγματική γλώσσα της σύχρονης τέχνης και αφετέρου στην πολύτιμη εμπειρία της από τη μέχρι τώρα ενασχόλησή της με τα εκπαιδευτικά προγράμματα στη σύγχρονη τέχνη.

Continue reading …

Exhibitions / Interviews / News

Αλεξανδρος Ιολας: Η Κληρονομια

 Συνέντευξη με τη διευθύντρια του ΜΜΣΤ, Θούλη Μισιρλόγλου

 Λίγες μόνο ώρες απομένουν για τα εγκαίνια μιας έκθεσης σημαντικής για τη Θεσσαλονίκη και το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Μιας έκθεσης-αφιέρωμα στον Αλέξανδρο Ιόλα με τίτλο «Αλέξανδρος Ιόλας: Η κληρονομιά».

Τριάντα χρόνια μετά τον θάνατο του μαικήνα της τέχνης η πόλη την οποία αγάπησε και στην οποία δώρισε 47 έργα από τη συλλογή του έρχεται έμπρακτα ως ένδειξη σεβασμού να προβάλει την αξία και το μέγεθος της προσφοράς του στην τέχνη και τους καλλιτέχνες σε διεθνές επίπεδο αλλά και να φωτίσει την πολυδιάστατη χαρισματική προσωπικότητά του.

Η διευθύντρια του ΜΜΣΤ και επιμελήτρια της έκθεσης Θούλη Μισιρλόγλου μιλά στο Ex_posure.

Continue reading …

Exhibitions / Interviews


Το εμβληματικό κτίριο στη συμβολή των οδών Κυψέλης 46 και Παξών, που σήμερα στεγάζει το 15ο Λύκειο Κυψέλης, χτίστηκε στις αρχές του 20ου αιώνα. Είναι ένα οικοδόμημα με πλούσιο παρελθόν. Ιδρύθηκε ως Ιταλική Σχολή Καλογραιών του τάγματος του Αγίου Δομίνικου και συνέχισε την πορεία του στον χρόνο με διαφορετικές λειτουργίες.

Η έκθεση σύγχρονης τέχνης Κέλυφος // η πολιτική της ύπαρξης, σε σχεδιασμό και επιμέλεια του Κώστα Πράπογλου, επιχειρεί μία εικαστική ανατομία του ιστορικού αυτού κτιρίου κινητοποιώντας 21 εικαστικούς τριών γενεών. Ενεργοποιείται έτσι μία αλληλεπίδραση και ένας διάλογος που εμπλέκει το ιστορικό αυτό κτίριο με τους τωρινούς του ενοίκους – μαθητές και καθηγητές, τους επισκέπτες αλλά και τον ευρύτερο κοινωνικό ιστό μέσω των εικαστικών και του έργου τους – η ταυτότητα του οποίου είναι χωροχρονικά και εννοιολογικά προσδιορισμένη από το κτίριο, την ιστορία και τις διαφορετικές λειτουργίες του στο πέρασμα του χρόνου.

Η έκθεση Κέλυφος // η πολιτική της ύπαρξης αποτελεί την οργανική συνέχεια της έκθεσης [un]known destinations / άγνωστοι προορισμοί σε επιμέλεια του Κώστα Πράπογλου, που έλαβε χώρα το φθινόπωρο του 2017 επίσης σε ένα ιστορικό κτίριο της Κυψέλης, την πρώην οικία Ζαρίφη χτισμένη το 1924 στη διασταύρωση των οδών Επτανήσου και Άνδρου.

Στην έκθεση Κέλυφος // η πολιτική της ύπαρξης, που θα διαρκέσει μέχρι τις 24 Ιουλίου, συμμετέχουν οι εικαστικοί: Κατερίνα Αποστολίδου, Αικατερίνη Γεγησιάν, Κλειώ Γκιζελή, Απόλλωνας Γλύκας, Μπέττυ Ζέρβα, Ελένη Ζούνη, Γιάννης Θεοδωρόπουλος, Γιάννης Κονταράτος, Ελένη Λύρα, Δέσποινα Μεϊμάρογλου, Γιώργος Χ. Παλαμάρης, Ρένα Παπασπύρου, Ανδρέας Σάββα, Δημήτρης Σκουρογιάννης, Μαριάννα Στραπατσάκη, Ράνια Σχορετσανίτη, Νίκος Τρανός, Παύλος Τσάκωνας, Μαρία Ανδρομάχη Χατζηνικολάου, Ευάγγελος Χατζής, Μαίρη Χρηστέα.

Ο επιμελητής της έκθεσης δρ. Κώστας Πράπογλου μίλησε στο Ex_posure. Continue reading …

Exhibitions / Interviews

Dalí / Duchamp, Royal Academy of Arts

Interview with the co-curator of the Dali/Duchap exhibition, Desiree de Chair

Dalí / Duchamp is the first exhibition to present the art of two of the twentieth century’s most famous artists in exclusive dialogue. Marcel Duchamp (1887–1968) and Salvador Dalí (1904– 1989) are usually seen as opposites in almost every respect, yet they shared attitudes to art and life that are manifested in their respective oeuvres on many levels. Taking their friendship as its starting point, the exhibition will demonstrate the aesthetic, philosophical and personal links between them. Over 80 paintings, sculptures, ‘readymades’, photographs, drawings, films and archival material bring to life the myriad of connections between the works of these two very different creative and intelligent minds. Dalí / Duchamp includes loans from public institutions and private collections across Europe and the US.

The exhibition is curated by independent art historian Professor Dawn Ades CBE, Dr William Jeffett, Chief Curator, Exhibitions at The Dalí Museum, St Petersburg, Florida and Sarah Lea, Curator, Royal Academy of Arts.

Co-curator Desiree de Chair talked to Ex_posure about this unorthodox “artistic meeting”.

Continue reading …